Нийтийн дуучид дундаас хоолойны тослог өнгө, толигор арьсаараа онцгойрдог бүсгүй бол дуучин П.Жимсээ. Хүүхэд байхаасаа урлагийн “тогоонд чанагдаж” эхэлсэн түүний эдлэл хэрэглэл, хувцас хунар чанартай бас хээнцэр. 
Энэ утгаараа өөрт тохирсон эд зүйлс, хувцас хунараа аль болох чанартай, өнгө үзэмжтэй, брэнд бүтээгдэхүүнийг сонгохыг эрмэлздэг гэсэн. Яг л энэ жишгээрээ өчигдөр нэгэн нэр хүндтэй дэлгүүрээс өөрт таалагдсан даашинзаа багагүй үнэ хөлс төлөөд авчээ. Гэтэл үйлчлүүлэгч тухайн газрын үйлчилгээний соёл дуучин бүсгүйд таагүй сэтгэгдэл төрүүлсэн тухайгаа цахим хуудаснаа онцолсон байна.
Тэрбээр “Бас л боломжийн үнэтэй даашинз авсан юм. Тэгсэн ийм торонд хийж өгч байна. Арай ч дээ. Хамаг наастр унагачихлаа” хэмээн бичсэн байна. Түүний сэтгэгдэл дор монголын үйлчилгээний байгууллагуудын соёлын асуудал багагүй хөндөгдсөн нь олны анхаарлыг татаж байна.
Манайхаас бусад улс орнуудад бүх салбарын үйлчилгээний байгууллагууд тухайн үйлчүүлэгчээ хаалгаар орж ирсэн цагаас нь эхлүүлэн, хаалга хаагаад гарах хүртэл нь бараа бүтээгдэхүүнээс гадна сэтгэл ханамжийн баталгаа өгдөг. Харин манайд эсрэгээрээ “авбал ав, байвал бай” гэсэн харилцаатай худалдааны зөвлөхтэй газрууд цөөнгүй. Бүтээгдэхүүнээ сонгоод төлбөрөө төлсөн бол, тэр хүнтэй дахин “сайхан харьцах шаардлагагүй” гэх ойлголтой байдаг. Өөрөөр хэлбэл, үйлчилгээний соёл гэдэг зүйлийг Монголоос олно гэдэг өвсөн дундаас зүү олохтой адилхан.
Тэр дундаа бүсгүйчүүд сэтгэл санааны байдлаас хамаарч дэлгүүр хэсч, худалдан авалт хийдэг нь үйлчилгээний соёлоос сэтгэл ханамж авч, эрч хүчээ дүүргэдэг гэдгийг олон улсын сэтгэлзүйчид ч хэлдэг. Гэтэл манайд дэлгүүр орж сэтгэлээ сэргээх гэсэн биш, бүр дордуулаад гарч ирдэг нь нууц биш.
Эдийн засаг хүндрэлтэй байгаа ч, цаашдын бизнесийн “цэцэглэлт”, хөгжлийг анхаарах үүднээс үйлчилгээний гадаад болон дотоод соёлдоо илүү анхаарч, үйлчлүүлэгчээ гаран гартал сэтгэл ханамжийг бүрэн дүүрэн өгдөг болмоор байна аа, Үйлчилгээний салбарынхан минь ээ.
