– Бусдад зориулсан хайр халамж хэдийд тээг болж хувирдаг вэ?
– Үзэл суртал шургасан агшинд хайр хорон болж, халамж шорон болж хувирдаг. Жишээ нь, чи эх хүн бол үр хүүхдээ халамжилж таараа. Түүнд чиний хайр хэрэгтэй, хоол хэрэгтэй, ээл хэрэгтэй. Харин үзэл суртал чинь хэрэггүй.
Түүнд Христос, Лал, эсвэл коммунист, фашист болох буюу үл болохыг тулгах ёсгүй. Эмч, инженер, бизнесмэн болохыг шаардах учиргүй. “Хайрлан өсгөе, хүүгээ. Өсч том болохоороо өөрөө чи хувь заяагаа сонгоорой. Юуг ч сонгосон, хэн ч болсон чамайг би адислах болно” гэж хэлж байгаа бол чиний хайр цэвэр ариун байна. Ондоо бол хайр чинь ов мэх болжээ.
“Дарга сайд л болохгүй бол… Алтан медаль авахгүй бол… Нэр төртэй хүн болохгүй бол…” гэхчлэн болзол тавьж байгаа бол хайр халамж чинь урхи занганаас өөрцгүй. Бидний хайр урхи занга болсноос болж энэ дэлхий там болжээ.
Эцэг, эх, эхнэр, нөхөр, ах, эгчийн хайр халамж хүнд мундаагүй. Тэгээд хүн яагаад ийм зовлонтой амьдардаг юм бэ? Энд нэг л юм буруу байна. Бүр үндэс сууринд нь оршсон алдаа байна. Тэр бол хайр халамжийн тавьдаг болзол нөхцөл: “Ийм бай, тийм бол, үүнийг хий, түүнийг боль!” гэсэн.
Хэн нэгнийг чи болзолгүйгээр хайрлаж болохгүй юу?
Түүнийг өөрчлөхийг хүсэхгүй, сайжруулахыг хүсэхгүй, зүгээр л
байгаагаар нь хүлээн авч, зөнгөөр нь хайрлах.
Тэр цагт чи өөрөө ч хайрандаа жаргаж, нөгөө хүн ч цэцэглэх болно. Санаж яваарай. Чиний хайр халамжинд наймаа шургаагүй, амбиц шингээгүй бол түүнийг хүртсэн хүн үүрд чамайг хайрлах болно. Харин үзэл суртлаа юүлсэн халамжийн хариуд тэр хүн хэзээ ч чамайг уучлахгүй. Үр хүүхэд нь эцэг, эхээ уучилж чадахгүй явдгийн учир энэ.
Психоаналист сэтгэлзүйчдээс асуугаарай. Хүүхдэд учирсан бүх тохиолдолд эцэг, эхийн хайр халамж нэн их байдаг. Даанч тэдний халамж бизнес шиг хүйтэн, тооцоо бодсон. Тэд өөрсдийн амбицаа үр хүүхдээрээ дамжуулж биелүүлэхийг хүссэн байдаг. Хайр зүгээр л бэлэг байх учиртай. Үнийн шошго зүүнгүүт тэр хайр биш болно.
– Ошо “Очир огтлогч судар”
#АгнистынГэгээ
