Зохиолч Р.Эмүжин: Ардын хүүхдэд атгаж чадахгүй оноо гэж үгүй, авч чадахгүй зээл л гэж бий.
Заримдаа нээрээ ичиж амьдармаар байна аа. Тэр Тoefl энэ тэрд чинь 100 хол давуулаад оноо авчихдаг хүүхдүүддээ Боловсролын зээлийн сангаас мөнгө гуйж, гуядаж, үүдийг нь сахиж, үүрийг нь манаж болох л байлаа. Өөрсдөө тэтгэлэг чирээд ирэх юм, очоод аяга таваг угаагаад, хуучин дугуй олж аваад пицца зөөгөөд, цайны мөнгөө олоод сурдаг л юм даа. Хүссэн мэргэжлээ эзэмшихийн тулд энэ байтугайг давж, тэр байтугайг туулах хэрэгтэй гээд хүйтэн царайлдаг байсныг яана. Өвлийн халтиргаатай зам дээр унаад, хоёр өдөр ажилд гарсангүй гээд ярьж л байдаг, хойно урдаасаа байнга хормойгоо зөөж нөхөөд, бор зүрхээрээ, босоо хиймориороо болгосоор ирж дээ. Ардын хүүхдэд хүрч чадахгүй оноо, орж чадахгүй сургууль гэж алга, Монголын төрөөс хэзээ ч олж авч чадахгүй боловсролын зээл л гэж байдаг юм байна! Тэгснээ нөгөө ар өврийн хаалгаар, ард түмний мөнгөөр сурсан нэртэй сураггүй тансаглаж байгаад ирсэн амьдрал мэдэхгүй хүүхдүүдээ үе дамжуулан албан тушаалд сойж эрх мэдэл атгуулна. Сайд дарга, гишүүдийн хүүхдүүд, эхнэр, нууц амрагууд яагаад өндөр албан тушаалд очоод байна гээд асуухаар эгэл ардын хүүхдэд эзэмшсэн энэ хэрийн боловсрол алга, гадаадын топ сургуульд сураад ирсэн, гарал үүсэл өндөр юм чинь хаших ёстой албандаа томилогдлоо гэж гайхуулна. Тэгээд нэгэн үе өнгөрөхөд Төрийн нарийнаасаа эхлээд төр шиг чадамжгүй, чансаа доогуур тогтолцоо алга боллоо. Эгэл ардын элэг доог, эрхэлсэн хүүхдүүдийн толгой хоргодож хошуугаа тосолдог тогоотой шөл. Каст гэдэг чинь энэ шүү дээ!
