Хэн хүнд сургамж болоосой билээ шейрлэж найз нөхөддөө уншуулаарай!!
Миний өвөө анчин хүн байсан юм. Их олон жил ан амьтан авлаж явсан. Харин одоо өвөөгийн хийсэн нүглийн төлөөсийг бид хангалттай төлж дуусч байна…
Байгаль дэлхий хүнд өгч чаддаг шигээ бас буцаагаад бол аваад явчихдаг л юм билээ. Миний өвөө амьд сэрүүн байгаа. Хэвтэрт хоногоо тоолоод өвчиндөө шаналаад хэвтэж байна. Үг нь цөөрөөд чих нь сонсохоо больсон ч нэг жижигхэн бурхны зурагны өмнө өвдгөө цоортол мөргөж, нүдээ ширгэтэл уйлж байна.
Миний хийсэн нүглийн төлөөсийг надаас ав гэж хэдэн удаа бахирч уйлж байна гэж санана. 90 хүрсэн хүн ш дээ. Гэтэл энэ хүнд надаас өөр хүн үлдсэнгүй. 4 сайхан хүүтэй нэг сайхан охинтой байсан. Миний аав том хүү нь байсан юм. Аав маань намайг жаахан байхад хүнд хороогдсон. Аавын дүү нар болох хүмүүс бүгд л ямар нэг өвчин зовлонгоор өөд болсон.
Би хэдэн удаа морг явж, хэдэн удаа улаанбаатар буян руу алхснаа бараг мартаж. Миний үеэл зээ нараас эрүүл тулгуур эрхтэнтэй хүн олно гэвэл хэцүү. Ядаж л хуруугүй төрнө. хөл гар нь зүв зүгээр байснаа гэнэт нэг өдөр явж чадахаа байгаад суумгай болно. Би өөрөө нэг хөлөө хөдөө явж байгаад дээрээс чулуу нураад алдсан. Ёстой санаанд ч ордоггүй юм билээ. Над шиг эмэгтэй хүн нэг хөлгүй байна гэдэг ямар олиг байхав.
Чи бодоод үз дээ…, байгаль дэлхий хатуугаа хүрвэл хатуу шүү. Хариугаа авахдаа чамаас биш чиний үр хүүхдээс авна. Чиний үр хүүхдийн үр хүүхдээс ч авна. Сайн санаж яваарай. Хэзээ нэгэн цагт үйлийн үр чинь ирэх л болно. Манай өвөө шиг зовлон битгий амсаарай даа. Би чамд амьдралаа л бичлээ. Хүнд үйлийн үрийг нь хэр их байгааг харуулах гэж нүглийн эзнийг бурхан үлдээдэг юм байна.
Тэгээд өөрийнх нь нүдээр үр хүүхдийг нь яаж зовж тарчилж, яаж тасарсан хөлийнхөө идээлсэн шархыг цэвэрлүүлэх гэж харааж зүхэж байгааг сонсуулах гэж үлдээдэг юм билээ шүү.Намайг жаахан байхад манай гэрээр дүүрэн чонын арьс, үнэгний сүүл байдаг байсан. Нэг үнэгний сүүл болкон дээр байж л байна. Тэрүүгээр юу хийх юм бэ? харж баясах юмуу? Чанаад идэх юмуу, хий дэмий болкон дээр хонуулах гэж нэг сайхан амьтны амийг өвөө авчихаж, тэгэх хэрэг байна уу? Би одоо бол өвөөг хараад зүхэхээ ч байсан.
Яахав энэ хүн хангалттай нүглээ төлж дуусч байна. Авга эгч эмнэлэгт өөд болохдоо өвөөг “муу алуурчин минь бах чинь ханаж байна уу…” гэж орилж байсан юм. Та нар одоо бол яахав, залуу сайхан явна. Юун үр хүүхэд, юун ач зээ гээд бодох ухаангүй л яваа байх. Гэхдээ хүн хөгширнө. үр хүүхэд чинь өснө. Ач зээ чинь төрнө. Тэр үед л нүглээ төлдөг юм шүү.
УХААНТАЙ Л АМЬДАРЧ ҮЗЭЭРЭЙ ДЭЭ… Үүнийг бичсэн Pinkie Норов ЧОНЫН ТУХАЙ бүлгээс
